Van Estartit Spanje naar Riqeuwihr Frankrijk.

Hallo allemaal.

Na een lange tijd moeten we maar eens aan de blog.
We zijn onder weg naar Camping Riquewihr aan de Frans/Duitse grens. 
Een rit van 300 km. dus ik dacht laar ik eens wat huiswerk doen. 
 

Even terug naar Estartit in Spanje. 
we hebben uiteindelijk een dag of 11 daar gestaan. Vrij luxe camping en je kon er heerlijk fietsen. Wat we ook gedaan hebben. We zijn met Jos en Anneke wezen lunchen in Paulau-Santor.

Vrij luxe restaurant waar we heerlijk hebben gegeten. Zat stampvol en het was echt in de middle of nowhere. We hebben 38 km gefietst dus alle opgedane calorieën waren er weer snel af. Het was rond de 35 graden. Voordeel van zo’n uitgebreide lunch is dat je ‘s avonds niet hoeft te koken en af te wassen in die hitte. 
kost je dan wel een kleine 100,= euro maar dan hebbie ook wat. 
Op zaterdag 21 juni was er een nationaal feest Itaca genaamd waar veel aan gedaan werd. Veel volk op de been en ‘s avonds was er een drone-show. We hadden een tafel gereserveerd bij El Volanti met mooi uitzicht over de haven maar uiteindelijk zijn we rond elf uur weggegaan en hebben om half 12 naar de show, die om elf uur zou beginnen, staan kijken. Op de boulevard waar het zicht ook prima was.

Wij hebben van vrienden en familie een surprisedoos gekregen waarin we om de paar dagen of op een specifieke dag een cadeautje konden uitpakken zodat we nog eens aan het thuisfront zouden denken. Een erg leuke gedachte die we met veel plezier hebben uitgepakt.  

Dit was een van de presentjes (geld voor een ijsje)

IEDEREEN DUS DAN OOK HEEL HARTELIJK DANK HIERVOOR EN DE INITIATIEFNEMER EEN DIKKE KUS VAN ONS  

Terug naar het verhaal. We hebben nog veel dingen gedaan zoals markten en eten en drinken, verjaardag van Anneke gevierd en luieren. Teveel om op te noemen. 
 

Vrijdag 27  juni zijn we naar de Ardèche gereden. 
We wilden gaan kano varen op de Ardèche. Nou dat hebben we geweten hoor. 
We werden met een busje opgehaald bij de camping en naar het vertrekpunt gereden. Wij hadden de tocht van 8 km gekozen (minder was er niet) maar jeetje wat was dat afzien. 
 

Lang verhaal kort: eer dat we het redelijk onder de knie hadden waren we al op de rotsen gevaren midden in de rivier natuurlijk. Jan moest eruit om ons vort te duwen en ook zijn peddel viel uit de boot. Goede raad was duur want zijn vrouw had hij een zet gegeven met boot en al en die voer ondertussen af naar de kant. Toen lag Jan nog op de rotsen want zonder zijn peddel konden we niet verder. De stenen daar midden op de rivier waren spekglad dus hij moest zich zien staande te houden terwijl links en rechts om hem heen de andere kano’s om hem heen raasden. Het gevecht was een film waard die we helaas niet hebben omdat onze camera in de waterdichte ton zat. Mensen aan de kant kwamen mij vragen of ze hulp moesten halen maar ik dacht dat het hem wel zou lukken. En ja hoor na een stevige tien minuten en een aantal blauwe plekken later zat mijn Hummie weer in de boot. 
We gingen vol goede moed verder en een tiental minuten later was het weer raak. Met een flinke onverwachte klap lagen we allebei onder de boot. Lachen gieren brullen en verbaasd dat het zo snel gebeurde. Tja en dan er weer in zien te komen. Geen makkelijke opgave op zo’n snel stromende rivier kan ik jullie vertellen en een slapstick film zou mooie opnames hebben kunnen maken. Helaas hebben wij hier niets van op beeld. 
Na 8 km en een paar moeie armen en blauwe plekken later was daar het eindpunt. Nog nooit zo blij geweest een finish te zien. Kan je nagaan, er waren routes van 8, 13, 24 en 32 km en wij hadden die van “maar” 8 km  

We hebben lekker bij het kraampje bij de finish wat gegeten en gedronken en toen met het busje weer terug naar de camping waar ik provisorisch en heerlijke maaltijd heb ontdooid.

Op zondag zijn we vertrokken naar Lac du Bourget vlak bij Chambery. Wie kent het niet. Nou wij in ieder geval niet. We hadden er nog nooit van gehoord. 
Camping ille Aix du Lac Bourget.  Aardige camping aan het meer waar we regelmatig in lagen om af te koelen. De toiletgebouwen waren oud maar wel schoon. 
We hebben in de hitte naar Aix le Bains gefietst en daar geprobeerd te lunchen Dit worstje was het goedkoopste op de kaart en met een frisje erbij 20 euro. 

Het leek wel St Tropez zo duur was het allemaal en  dus zijn we lekker weer terug gefietst. 
Gegeten bij het camping restaurant waar mijn gerecht gisteren zo lekker was dat Jan besloot het deze avond ook te nemen. Gisteren had ik een soort visknoedels in langoustinesaus en dat was verrukkelijk. Wat schetst onze verbazing dat de kok waarschijnlijk gisteravond alle sauzen bij elkaar gegooid had en er een liter water had bijgegooid en dit over de gerechten had gegooid  ik had Poulet rollade of zoiets met een kom waterige saus en Jan dus die knoedels.  Ik heb er wat van gezegd maar de schouders werden opgehaald en we moesten gewoon 62,= euro afrekenen en zijn daar dus niet meer wezen eten. 
We zijn tot donderdag gebleven en toen verkast naar camping Pont du Bourgogne. 


Best een goeie camping maar alleen op een waardeloze plek. Het leek midden in het industrieterrein van Chalon sur Saonne  

Nou aan de Saonne stonden we maar daar had je het ook mee gehad. Dus……

Vrijdag 4 juli zijn we verkast naar zoals ik mijn verhaal begon naar Camping Riquerwihr

Zo te zien leuke camping en er staat om 18:00 uur een foodtruck bij de receptie waar Lily in dit geval blij mee is want dan hoeft er niet gekookt te worden.
Want ik ben druk met de blog :-)

We gaan zo lekker een hamburger halen en wensen jullie weer een fijn weekend

Groetjes van ons